evamudbhavamuktvā nyagbhūtatāmāha sūtreṇa
mukhyatvaṃ kartṛtāyāśca bodhasya ca cidātmanaḥ |
śūnyādau tadguṇe jñānaṃ tatsamāveśalakṣaṇam ||
12 ||
yadā punaḥ kartṛtāyā mukhyatvaṃ, tannāntarīyaka evaca
śūnyādermeyatāṃśasya guṇībhāvastatra ca acidrūpe guṇībhūte
--------------------------svātantryasyāpyabodhatā | (3|2|4)
iti yo malavyāpāro'bhūt tasya apahastanāt bodhasya api
cidātmanaścidrū-patāyāṃ pradhānasvabhāvasya mukhyatvam, tadā
etadajñānarūpamala-pratidvandvitayā samāveśalakṣaṇaṃ satyasvarūpe
samyagāsamantāt praveśalakṣaṇaṃ jñānaṃ yallābhena jñānī,
yadabhyāsena ca
dehaprāṇādāvanantasaṃviddharmātmakavibhavasamāsādanāt yogī
bhavati | etaduktaṃ bhavati-yadā ahaṃbhāvaḥ svātantryadiśaiva
vyāpitvanityatvādiparāmarśabalāt
(page 328)
śūnyādeḥ prameyīkṛtādunmajjya iva āste, tadā turyātītatā; tadāpica
śūnyādisaṃskāro'pi asti,-iti avyatirekaturyātītasamatā eva | yadātu
parāmṛṣṭanityatvavyāpitvādidharmakaiśvaryaghanātmanā ahambhāva-
siddharasena śūnyādidehadhātvantaṃ vidhyate yena prameyatvāt tat
cyavata iva, tadā turyadaśā; yadāpi viddho'sau prāṇadehādidhātuḥ
saṃvidra-sena abhiniviṣṭo'tyantaṃ kanakadhāturiva jīrṇaḥ kriyate yena sa
drutarasa iva ābhāti kevalaṃ tatsaṃskāraḥ, tadāpi turyātītadaśā sā
bhavati | sā iyaṃ dvayī api daśā samāveśo yallābhāya anyadupadiśyate |
yat gītaṃ
mayyāveśya mano ye---------------------------| (12|2)
iti upakramya
athāveśayituṃ cittam--------------------------| (12|9)
iti | tasyaivaca pallavabhūtāḥ parameśvarastutipraṇāmadhyānapūjādayaḥ
| teṣāṃ hi prahvībhāvaḥ svātmaguṇīkaraṇaṃ
parameśvararūpapradhānatāpādanaṃ tattvam
abhyāse'pyasamarthaḥ san matkarmaparamo bhava |
(gī. 12|10)
ityādi, dehapāte tu ekaghanā eva śivateti tadā samāveśādivyavahāro na
kaściditi sūtrasya piṇḍārthaḥ | tamavatārayati tasyaiva iti | sūtravṛttyoḥ
sāmyaṃ karoti pūrvasūtra ityādinā | pūrvasūtre tāvat kartṛtvamuktaṃ
tadeva dehānusṛtaṃ kevalaṃ, tasya pūrvaṃ guṇatā uktā; atra tu
pratipakṣabhūtā pradhānatā tatra astīti ṣaṣṭhyā sūtre yaduktam, tat
vṛttau prathamānirdeśena nirdiṣṭasya api śūnyādeḥ
paścādguṇatāpradarśanena vivṛtaṃ; natu sākṣāt | nahi kartṛtvasya
prādhānyamiti vṛttirasti | nanu śūnyādeḥ paścādguṇīkaraṇaṃ cet
(page 329)
prāk kṣālanāddhi paṅkasya---------------------------|
itinītyā kiṃ pūrvaṃ prathamānirdeśena prādhānyaṃ khyāpyate | āha
vicāryamāṇatā iti tat tāvadiha prakṛtaṃ vicāraṇīyamiti pradhānaṃ
mukhyatā | guṇatā iti tatpṛṣṭhe vicārasya śarīramityarthaḥ | nanu spaṣṭa-
meva kartṛtvasya prādhānyaṃ vṛttau kiṃ na darśitam, kimanayā bhaṅgyā
| āha kartṛtva iti kartṛtāyā mukhyatve śūnyāderavaśyaṃ guṇatā, tasya
tu mukhyatve tasyā iti anayā vṛttyā pratipādite tulānatyunnatinyāyo
labhya-te | eṣā hi vṛttiravaśyaṃ sūtrārthamanusarantī kartavyeti
yojanāyāmevaṃbhūto nyāyaḥ pratīyate | kimanena pratīteneti cet, ucyate
itarathā iti | yadi eṣa nyāo na pratīyeta, tadā pūrvasūtre
kalodbalitam---------------------------| (3|2|11)
ityatra śūnyāderguṇatve pratisambandhitvanirdeśena pradhānatvaṃ
yadarthāpannaṃ, tat vṛttau na prakaṭīkṛtaṃ bhavet; anena tu nyāyena
darśitena prakaṭīkṛtameva bhavati | pūrvasūtre vṛttau kartṛtvasya
upasarjanatvaṃ tāvat kaṇṭhena uktam, tannāntarīyakatvena ca śūnyādeḥ
prādhānyāvagamaḥ itinyāyāt pradhānatvaṃ yat śūnyādervaktavyaṃ
pūrvasūtre, tadarthāpannam | guṇatvaṃ tu yat vaktavyaṃ, tadiha sūtre
svakaṇṭhena uktamiti tuśabdo viśeṣadyotakaḥ iha tu iti | tat guṇatvaṃ
sūtroktaṃ sat prathamānirdeśena vṛttau vivṛtam | atha kimarthaṃ
prathamayā vivṛtam | āha pradhānatayā iti svatantrabodharūpatā tāvat
sadaiva pradhānabhūtā sthitā, sātu śūnyādeḥ pradhānatāvabhāsena
pūrvasūtre'rthāpannena nyakkṛtā; tataḥ sa cedapradhānatvamanubhavati
sā hi unmajjatīti prathamānirdeśamāha | sa eva śūnyādirātmanaḥ
prādhānyā prādhānye svīkurvāṇa evaṃ karotīti hi tasya prādhānyaṃ
saṃsārabhūmau
(page 330)
paśutve patitve ca darśitaṃ bhavatīti prāguktanayameva smārayati yadāhi
iti | svatantra iti | svatantrabodho nā boddhṛrūpo'hamiti yo gīyate, sa kaḥ iti
cintāyāṃ yadā dehādinā tadrūpaṃ pūryate yo gauraḥ, so'haṃ; yaḥ
kṣudhitaḥ, so'hamityādi; tadā dehādireva pradhānībhavati saṃvitsva-
rūpaṃ nyakkṛtaṃ jātamiti vedyameva pradhānībhavati, na vedakarūpam;
yadā tu dehādeḥ kiṃ tattvamiticintopakramaṃ prakāśaghanameva saṃvid-
rūpamiti, tadā bodhasvarūpīkṛtaṃ tadrasānuviddhameva
śūnyādidehān-tamavabhātīti abhyāsāt tasya saṃviddharmāḥ
śaktiviśeṣāḥ samyagāvi-śanto vibhūtīrutthāpayanti, anabhyāse'pi tu
tatkṣaṇāveśa eva ānandod-
bhavakampanidrāvyāptirūpadhūrṇyāvirbhāvanakrameṇa
jīvanmuktatālābhaḥ | yathoktaṃ
prāpte'pi siddhyanti nāstyatra vivādaḥ |
ityādi
saiṣā paramārthavedhe dīkṣā---------------------------|
iti uktaṃ
iyaṃ nirvāṇadīkṣā ca---------------------------| (spa. kā. 32)
iti gurubhiḥ, bhagavatā api
ya evaṃ vetti tattvena tasya nirvāṇagāminī |
dīkṣā bhavatyasandigdhā tilājyāhutivarjitā || (pā. trī. 25)
iti | alaṃ tāvadanena | tadāha śūnyādau bodho'dhyāropyate iti naca
kusūla iva brīhīṇāmayamadhyāropa iti darśayati | tena kartṛtvena
tāvadayatnavaśādekībhūtaṃ śūnyādi yat sthitaṃ, tat tenaiva
kartṛtādvāreṇa
deśakāladharmākārānavacchinnabodhasvabhāvatvamabhīti
tallakṣaṇīyābhimukhyena niveśyate abhiniveśyate |
abhiniveśapūrvakaṃ prāpyate iti dvikarmakaṃ vā
tathābhiniveśyamānaṃ viśvātmakatvaṃ
(page 331)
yato bodhasya, tatastadapi svīkaroti | tadāṇoḥ iti ātmasaṃskāranivṛtterā-
veśyāveśakabhāvo yukta iti yāvat | viśeṣadarśaneṣu iti śāktādvaita-
pradhāneṣu, viśeṣaḥ śaktilakṣaṇa ātmano darśyate sākṣātkāraṃ
nīyate yeṣu | jñānollāsa iti
ajñānavigamādadvayabodhaprasaraṇādullāsa iti jñānam iti vṛvṛtam |
turya iti etaddaśāsamāpattiparyantarūpā api turyā-tītatā tatraiva uktā,
vyatirekeṇa tu śūnyāderavasthāpane bodhasya turyātī-tatā tatraiva uktā
śuddhātmatā niṣkalatā śuddhacaitanyamiti sāmānya-darśaneṣu
sarvottīrṇaikatadrūpavedakeṣu darśiteti sūcayati | nanu sūtre pūrvatra iha
ca kartṛtāyā eva guṇapradhānabhāvau vaktumārabdhau, tada-śaṅkito
bodhasya ca iti sūtrāṃśaḥ katham kartṛmayatāmāpannasya iti ca
vṛttāvucitāyāṃ bodhamayatām iti kimetat,-ityāśaṅkya uktameva
prameyametatsamādhāne saṅkṣepeṇa punaḥ parāmṛśya hetūkaroti |
yaduktamadhunā eva, ata eva hetoḥ sūtre idamuktaṃ; tadevaca itthaṃ
vivṛtamiti sambandhaḥ || 12 ||
nanu evaṃ patyusturyadaśā tadatītā vā astu; paśostu
suṣuptasvapna-jāgraddaśā āgameṣu yā bodhāvarohaṇakramatāratamyena
darśitāḥ, tāsāṃ rūpaṃ vācyamiti hṛdi gṛhītvā
turyāvarohānantarabhāvinā suṣuptasya ślokatrayeṇa tattvaṃ
nirūpayannekena prathamasuṣuptasya tāvat pīṭhabandhaṃ karoti
śūnye buddhyādyabhāvātmanyahantākartṛtāpade |
asphuṭārūpasaṃskāramātriṇi jñeyaśūnyatā || 13 ||
pīṭhabandhameva ṭīkākāro darśayiṣyati sauṣuptamubhayarūpam
ityādinā | tṛtīyaśloke yadubhayātma vakṣyate, tasya
apavedyabhedapīṭhikā iyamiti | iha saṃvittattvaṃ
svasvarūpamāvṛṇvānaṃ jñeyātmanā
(page 332)
buddhyādinā dehāntena ghaṭādinā ca ābhāti | ekamevaca idaṃ
svātantryavijṛmbhitam, natu atra kramo vā bhedo vā vastutaḥ, bhāti tu
svātantryādubhayamapi | evaṃsthite cittattvasya yaḥ
svarūpāvaraṇāṃśaḥ, sa eva
uttarabhāgāntarānudayapradhvaṃsānādarayogena
pralayasamādhānanidrāmūrcchādiṣu iva tadasaṅkīrṇābhāsaḥ
parisphuran viśrāmyati | tatraivaca ahantārūpaṃ kartṛtāyāṃ padaṃ
parāmarśasya sphuṭatvā bhāvādīṣadrūpaṇāsāreṇa saṃskārātmanā
lokaprasiddharūpābhāvādarūpeṇa vāvedyena niṣedhyātmanā yuktaṃ
yadā bhavati, tadā sā daśā netyevaparāmarśaśeṣā
akiñcano'hamitipratipattivadākṣiptasāmānyā
saṃskārāśeṣībhūtajñeyarūpā śūnya iti ucyate | tata eva āgamaḥ
aśūnyaḥ śūnya ityuktaḥ śūnyaścābhāva ucyate |
abhāvaḥ sa tu vijñeyo yatra bhāvāḥ kṣayaṃ gatāḥ ||
(sva. 4|292)
iti | iyameva saṃskāraśeṣatā bhāvāntare bhāvāntarāṇāṃ sarvatra
abhāva ucyate, natu sarvātmanā satāṃ vināśa iti uktamasakṛt |
sūtrārthamavatārayati prāktanena saṅgatiṃ kurvan evam ityādinā |
prastauti iti tṛtīye tu nirvāhayiṣyatītibhāvaḥ | kāryāṇāṃ bhūtatanmā-
trāṇāṃ karaṇānāṃ ca trayodaśānāmabhāvena sarvābhāva uktaḥ |
buddhyādyabhāvātmani iti jñeyaśūnyatā iti ca yaduktaṃ, tat
nirvāhayati parāśaṅkāmanuvadan yadyapi ityādinā | nanu tat sadapi
paramaśivādisaṃvittattva iva vedyatāmāpadyate ityāśaṅkāyāmapi
āśaṅkāntaraṃ nanu ityādinā tadātmatayā ityantena nirākṛtam | tatra
ca hetuḥ saṃskārarūpatayā iti | abhedena iti sato'pi bhedasya
anavabhāsana itiyāvat | etadevahi saṃskāratvaṃ, tat sphuṭīkṛtaṃ
pūrvānubhūtabalādityevamāśaṅkāmanūdya pariharati tathāpi iti |
bodha eva saṅkucitaḥ
(page 333)
śūnyamiti bodharūpatvāt kā vedyatā | nanu bodhasya eva
ābhāsacchāyāntarayoge vedyatā, natu aparaṃ vedyaṃ kiñcidasti
---------------------------dehābhāsāntaraṃ naca |
iti | etat pariharati śaṅkitvā śūnyarūpa ityādinā | lokaprasiddhyā yat
vedyaṃ, tenāpi adhikena bhavitavyam; tat tatra nāsti tasya pratyuta niṣedhaḥ
pratīyate itibhāvaḥ | tāvataiva iti vṛttigatamevakāraṃ vyākhyātuṃ
sāmyaṃ darśayati sāṅkhyapuruṣāṇāṃ ca iti | viśeṣaṃ tu āha
kevalam iti | nirāvaraṇāt iti vimarśarūpatā anena aṅgīkṛtā
svābhāvikī, naca sā vijñānakevalāvasthāyāmasti | māyīyāyāḥ iti
kalāvidyākṛtāyāḥ | āśrayābhāvāt iti | saṃskārarūpatā hi
vedyabhāgabhūmāveva, natu saṃvidi tatra sarvātmanā
tādātmyagamanāt vedyarāśeḥ, ata eva saṃskārābhāvāt
punaradaḥsṛṣṭireṣāṃ nāstīti laukikīṣu jāgradādyavasthāsu sā daśā
bījabhūtā na bhavatīti bījatvena upalakṣitaṃ yat sauṣuptarūpaṃ
savedyaṃ, tadarūpatvamatra na bhavati, anyatra tu bhavatyeveti ākūtam |
etadeva āgamāntareṇa saṃvādayati ata eva iti | yato bodhamātrameva
saṅkucitaṃ śūnyamuktam, śūnyarūpatā tu na sphuṭavedyarūpā; tato
jñānajñeyasvarūpiṇyā śaktyā paramayā yutaḥ |
padadvaye vibhurbhāti---------------------------------------|| (spa. 2|2)
iti jāgratsvapnapadayorvedyasadbhāvaḥ sphuṭa uktaḥ | suṣuptaturyayoḥ
punastadabhāvāt cinmayatvam | tadayogādayamiha vibhāgaḥ śivatattve
īśvarānte śuddhasaṃvillakṣaṇe yadahamidamiti sphuritaṃ, tatra idantā eva
ullasantī saṃvido bhāvānāṃ ca anyonyaṃ bhedanarūpaṃ niṣedhaṃ
tāvadākṣipati | tatra niṣedhasya guṇatāyāṃ saṃvidaḥ prādhānyena
pramātṛtāyāṃ mantramaheśatā, vijñānākalatā ca
vimarśayogāyogābhyām,
(page 334)
niṣedhaprādhānye śūnyapramātṛtā, bhāvapradhānatāyāṃ sakalateti |
nanu anyo'pi asti sāṅkhyapuruṣādasya viśeṣaḥ ityāśaṅkya pariharati
sauṣupta ityādinā || 13 ||
śūnyapramātureva vaktavyaśeṣamācakṣāṇo dvitīyasuṣuptasya
bhūmikāṃ karoti sūtreṇa
sākṣāṇāmāntarī vṛttiḥ prāṇādiprerikā matā |
jīvanākhyāthavā prāṇe'hantā puryaṣṭakātmikā || 14 ||
eṣa śūnyaḥ pramātā ahantārūpayā kartṛtayā abhiṣikto
vidyākalāśaktiprapañcarūpasya buddhikarmendriyavargasya
bāhyaviṣayālocanaviṣayanirmāṇalakṣaṇato bāhyavṛtteḥ
pratyekamasādhāraṇarūpāyā vilakṣaṇā yā, asāvāntarī vṛttiryayā
vāyurekaḥ prāṇanādikriyāpañcakaprapañcitaḥ
pañcātmakatāmabhyeti; tāṃ vṛttiṃ jīvanalakṣaṇāṃ tasya akṣavargasya
jaḍasya
yataḥ karaṇavargo'yam---------------------------| (spa. kā. 1|6)
itinyāyena svāveśavaśādutthāpayan jīva iti ucyate | sā tathābhūtā yā
vṛttistasya śūnyasya tathotthāpikā, sā jīvanakriyā; indriyaśaktīnāme-
vavā yā āntarī sādhāraṇarūpā prāṇanādikriyotthāpikā vṛttiḥ, sā
paramārthataḥ kartureva vṛttiḥ; na jaḍānāmiti saiva jīvanam | yadātu
prāṇa eva ahantā, tadā api evam; tadā tu prāṇa eva jīvastatraiva
ahantāveśāt | ubhayorapica ayaṃ yonyantarasañcārī puryaṣṭakaśabda-
vācyo yato'tra prāṇādipañcakamindriyavargau dau niścayātmikā ca
tṛtīyā svīkṛtāntaḥkaraṇāntarā dhīrvyajyate | sūtrārthamavatārayati
anya ityādinā | sva iti śūnyakartṛrūpasaṃlagnānāṃ karaṇasvabhāva-
tvādeva tatpreraṇāt sā iti sūtre kāryakāraṇayorabhadopacārāt
jīvanarūpākṣavṛttisaṃpādakatvādahantā
(page 335)
eva akṣavṛttiriti uktā | upacārasya ca prayojanamakṣāṇāmāhaṅkārikatva-
meva paramārthaḥ itijñāpanam | āntara iti ahamitisaṃrambhātmakaḥ |
etena pūrvasūtrāt śūnye ityanuvṛttyā śūnye yā ahantā, sā prāṇādi-
hetvantarākṣavṛttikāraṇabhūtā satī jīvanaṃ yato'kṣavṛttirūpasya
jīvasya yat kāraṇaṃ jīvanālakṣaṇamiti sūtrārthaḥ sūcitaḥ | evamupacā-
reṇa vyākhyāya karaṇasya paramārthataḥ kartṛsamāveśena karaṇatvāt
tatkriyayā eva kriyāvattvaṃ khaḍgasya ivetyāśayena mukhyatayaiva sūtre
yojayan vṛttimanyathā vyācaṣṭe athavā iti | pūrvavyākhyāne
vṛttāvevaṃ vigrahaḥ-sarvendriyaśaktisādhāraṇaṃ jīvanākhyaṃ yat
prāṇanādikriyāpañcakaṃ prāṇādivibhāgakāraṇabhūtaṃ tasya
vyāpārapañcakasya preraṇātmikā ahamitisaṃrambhalakṣaṇā vṛttiryasya
śūnyasya, sa tathā uktaḥ | idānīṃ tu evaṃ vigrahaḥ-sarvendriyaśaktī-
nāṃ sādhāraṇaṃ jīvanaśabdavācyaṃ prāṇādivāyūnāṃ preraṇa-
lakṣaṇamantarvṛttiśabdavācyaṃ, tat yasyeti; taddhi tasya sambandhi tasya
eva kartṛtvāt, natu tāsāṃ kāraṇatvāditi āśayaḥ | tadāha
tatsamavetatvāt iti kartṛrūpasamāveśādityarthaḥ | itiśabdo hetau | yata
evaṃ tāsāmapi kriyā tasya sambandhinī, ato hetoratra pakṣe sa jīvaḥ
ṣaṣṭhyā anyapadārthīkṛtaḥ; anyathā anyakriyā anyasya sambandhinī
kathaṃ syāditi āśayaśeṣaḥ | etadavyatiriktānām iti ākṣiptaprāṇādi-
pañcakavṛttitādātmyāpannānāmityarthaḥ | tena indriyāṇāṃ
sarveṣāṃ yaḥ prāṇādipañcakotthāpakastaddvāreṇa nāgādivikārān-
tarakāraṇatvato vikṛtāvikṛtāntaraprāṇacakradvāreṇa ca romakūpapar-
yantanāḍīcakrānucakramayadehamayayantravāhaka āntaraḥ sādhāraṇaḥ
śaktivargaḥ pañcakaḥ, sa preryaṃ prāṇādivargaṃ prerakaṃ ca
indriyavargamadhiṣṭhātrīṃ ca śūnyāhantāmākṣipya
(page 336)
vartamānaḥ puryaṣṭakaḥ iti uktaḥ | asminnapi iti prāṇāhantāpakṣe
sarvasya abhimataṃ puryaṣṭakāvasthānam | kecit tu āgamāḥ
śūnyāhantāpade'pi tadāhuḥ | yadāhuḥ
līnaśūnyasamādhāvapyāste liṅgaśarīraḥ |
iti | tathāca iti yata evaṃ, tata evaṃ yojanā-sā śūnye'hantā prāṇādi-
prerikā akṣavṛttirūpā puryaṣṭakātmiketi | athavā ityādi sautraṃ
vivṛṇoti yadā iti | prāṇaśabdaḥ sautraḥ sāmānyavācīti yāvat | tadā
ityādinā uttarasūtropakaraṇārthatāṃ sūtradvayasya darśayati | tadāca
prāṇādipañcakamahaṅkāraparamahaṅkāreṇa preryamāṇaṃ, na tena
samaṃ gaṇanārham; apitu tena adhiṣṭhitamiti yāvat | kīdṛgityāha ākṣipta
ityādi | kāraṇātmanā vargatrayeṇa sahitaṃ pañcakaṃ saṃvedanopadhā-
natvena adhiṣṭheyaṃ prāṇādirūpamahamityevaṃpramātṛbhāvena
adhiṣṭhitaṃ puryaṣṭakamiti yāvat | pūrvaṃ tu sūkṣmatamatvāt liṅgasya
tanmātrāṇāmākṣepo nadarśitaḥ, sūkṣmatvādevaca pūrvatra
ahaṅkārastadākṣiptaṃ ca mano'pi samakakṣyatayā tat na gaṇitam, apitu
ahaṅkārādhiṣṭhitamiti | sthūlatāmeva śaktimatpadena darśayati pūrvaṃ
tu śaktīnāmeva iti sūkṣmatamatvameva darśitam | pelavaśarīrasya hi
tadāsūtraṇamātram, upariparipūraṇaṃ tu sthūlatamaṃ śarīramiti tadeva
madhyamaṃ prādhānyena utpattisthāneṣu sañcaramāṇaṃ saṃsārīti
ucyate | tata eva prāṇāyāmaistasyaiva śithilatā utthāpanīyā dīkṣādi-
karmaṇā ca puryaṣṭakāṃśānāṃ kāraṇeśvareṣu samarpaṇadvāreṇa
tanmātrodayarūpeṇa mano'haṃbuddhivartinā | (spa. 4|19)
itivacasā | yatastanmātrapañcakamantaḥkaraṇaṃ ceti kecana
puryaṣṭakamāhuḥ sparśatanmātreṇa prāṇādisvīkārāt, tata eva atra
pakṣavaicitrye vastuno na vaicitryamiti || 14 ||
(page 337)
yasya pīṭhabandhatvena sūtradvayaṃ, tat sauṣuptaṃ lakṣayituṃ sūtraṃ
tāvanmātrasthitau proktaṃ sauṣuptaṃ pralayopamam |
savedyamapavedyaṃ ca māyāmalayutāyutam || 15 ||
śūnyamātra eva śuddhe śūnye yadā sthitirahantāviśrāntiḥ,
yadā ca prāṇe; tadā māyayā malāvatāraṇāvabhāsinyā suptīkṛtaṃ
caitanyaṃ kalāvidyābhyāmapi na prabodhitamiti suṣṭhu suptastasya
bhāvaḥ pravṛttinimittātmā tāvadavabhāsaḥ, karma ca kriyārūpaṃ
tāvadvimarśātmakaṃ sauṣuptam | vivṛtikṛt tu uttarasūtrānusāreṇa
prakaraṇalabhyaṃ padaśabdaṃ matvā suṣuptasya idamiti
vyutpattimabhimanyate | pūrvamapavedyamata eva māyākhyamalarahitaṃ,
dvitīyaṃ tu tadviparītam | pralayasya api evaṃrūpatā sarvā, tatra paraṃ
dehasya pradhvaṃsānudayau ciratarakālatā ca; iha tu tasya
anācaraṇamaciratā ca | tadapica śrameṇa cet, nidrā;
abhighātadhātudoṣādinā cet, mūrcchā; madyagaropayogādinā cet,
madonmādādi; svātantryotthāpitāt prayatnabalāt cet,
samādhirityādayo'vāntarabhedāḥ sauṣuptasya | sarvaviṣayatvāt ca
pūrvaṃ savedyamuktamiti sūtrārthaḥ | idānīm iti kṛte pīṭhabandhe
ślokadvayena nigamayatīti | anena prāktanaṃ nigamayiṣyati iti smārayan
sūtratrayasya sauṣuptalakṣaṇārthatayā ekamahāvākyatāmāha |
rūpavataḥ sphuṭasya vedyasya abhāvāt vidyākale bhinnaṃ vedyaṃ
nirmeyaṃ ca prathayantyāvapi svarūpamāvṛṇuta eva saṃvittattvasyeti
āvaraṇāṃśena māyākhyamalatvaṃ tayorityāśayena āha
vidyākalārūpe iti | prāṇasauṣupte tu saṃvedanamapīti sambandhaḥ |
vedyābhāvāt vedyasadbhāvāt iti pañcamībhyāṃ sūtre'pi
hetuhetumadbhāvaṃ sūcayati | pūryaṣṭakāvayavā iti, anena āgamaḥ
sūcitaḥ, tattadvedyatattadindriyādyanavadhānādinā sā yataḥ suptaṃ
tatastatsvapnotthāpanādivaicitryabalāt
(page 338)
tattadaṃśapradhāne'yaṃ prāṇe nidrāti cetanaḥ |
iti hi āgamaḥ | prāṇādau iti vṛttau sthitau iti pūrvakaṃ yadvaiyadhika-
raṇyena, tadapekṣaṇīyam | taiḥ iti rūpādibhiryena jāgrataḥ svapnāt vā na
bhedo bhavediti āśayaḥ | kālayoga iti cirādirūpatā hi tatra smaryate eva ||
15 ||
nanu sphuṭavedyavinirmuktā anyā astu suṣuptāvasthā sphuṭavedya-
yogāviśeṣe'pitu svapnajāgraddaśayoḥ ko bhedaḥ ityāśaṅkya
svapnāvasthāṃ tāvat lakṣayati
manomātrapathe'pyakṣaviṣayatvena vibhramāt |
spaṣṭāvabhāsā bhāvānāṃ sṛṣṭiḥ svapnapadaṃ matam || 16 ||
akṣagrahaṇaṃ sarvabāhyendriyopalakṣaṇam | tadayamarthaḥ-
golakapañcāṅgulyādīni adhiṣṭhānāni nistimitāni tāvat nidrāyamāṇa-
sya upalabhyante | atha cakṣuṣā kāntāṃ paśyāmi hastena ākārayāmīti
spaṣṭāvabhāsā tātkālikaiśvarasṛṣṭipradhānā pratipattirasti svapne | tatra
ca manomātrameva vyāpṛtaṃ pūrvasṛṣṭatayā jāte tu tadeva tāvatyevavā
apekṣya parameśasṛṣṭimindriyaviṣayatāṃśe tu sādhāraṇyaṃ
sthairyādyavabhāsāntarasaṃbhinne vimarśasthairyānuvṛtterjāgratpade
bādhanāt vibhramarūpatā,-iti piṇḍārthaḥ | sūtrārthamavatārayati
viśvabīja iti pralaye suṣupte ca yathāyogaṃ niḥśeṣaprakṛtakṛtsnābhi-
prāyeṇa viśvaśabdaḥ | manomātramapi atra puryaṣṭakāṃśatāvyavasthi-
tendriyaviṣayabhāgabījatānuviddhaṃ boddhavyam | sraṣṭṛtāviṣayam iti
prādhānyādevamuktam, bhoktṛtā tu jāgrati api asti | evaṃ yaditi
sambandhaḥ | cakṣurādi ityādinā mātrapadaṃ vibhramatāṃ vyācaṣṭe
īśvarasya iti anicchorapi tathādarśanāditi bhāvaḥ |
(page 339)
yadāha anyathā tu svātantryāt syāt sṛṣṭiḥ ityādi | avadyotitam iti
vastvapekṣayā manorūpatāṃ prāptā yā parameśvarasya śaktiḥ
kriyātmā tayā,-iti hi atra arthaḥ | siddhāñjanādinā iti spṛṣṭamiti
apekṣyam | anyathāpi iti itthaṃ mā bhūt, prakārāntareṇa
bhaviṣyatītyarthaḥ | tat iti prakārāntaram | na ceha tathā iti naca
tairdṛśyate jāgrati anuvṛttādhyavasitairapi tairāptairapi
vāgbhavasyākaraṇāt | kālāntara ityādivṛttiṃ vyācaṣṭe yadica iti |
uktam iti bhavatā eva taduktaṃ yat mama pakṣaṃ dīpayat tava svoktiṃ
bādhate iti pūrvapakṣasya āśayaḥ | evameṣa iti asmanmate iti ākūtam |
manasi iti pratibhāsate na vibhramaḥ, apitu vikalpite'vabhāsāntare iti
bhāvaḥ | pūrvam iti bhramābhramarūpatāvicāre bahuśaḥ | tathāpi iti
naca te tathā pratiyantīti hi apūrṇakhyātirūpatvena akhyātireva bhramasya
tattvamiti smārayati | tato'pi iti na kevalaṃ yathā
pūrvametadasatkhyātidṛṣṭyā vyākhyātaṃ tathā yujyate, yāvat
tanmūlatā asmadupagatākhyātidṛśā api upapadyate evetyarthaḥ | tena iti
aṇunā | susaṃvedanāt darśanāt ceti saṅgatiḥ | atra api asti bhoktṛtā
jāgare iva, tatrāpica asti sraṣṭṭatā svapna iva; tathāpi prādhānyakṛtā
nirūpaṇe vyavastheti darśayati jāgare tu ityādinā | īśvarasyāpi iti
paśorapi bhoktṛtvaṃ yat, tat bhagavata eva vastuto
yadyapyarthasthitiḥ---------------------------| (a. pra. si. 20)
itinyāyāt | tatra iti jāgare, atra eva avāntaravākyacchedaḥ | atra iti jāgare |
uktam iti āgamādau | tadantargatatvāt iti sraṣṭṭataiva hi sā
bhavatītyarthaḥ | ata eva
(page 340)
pravibhajyātmanātmānam---------------------------|
ityatra
---------------------sṛṣṭvā bhāvān pṛthagvidhān |
iti sargaśaktiṃ mūlakāraṇatvena uktvā paścāduktaṃ tannāntarīyakaṃ
bhoktṛtvaṃ
sarveśvaraḥ sarvamayaḥ svapne bhoktā pravartakaḥ |
iti || 16 ||
evaṃ sā sṛṣṭiḥ svapne padaṃ viṣayastadviṣayā pramātṛtā
svapnāvastheti abhidhāya tadviparitasphuṭavedyaviṣayāṃ pramātṛtāṃ
jāgradavasthātvena lakṣayati
sarvākṣagocaratvena yā tu bāhyatayā sthirā |
sṛṣṭiḥ sādhāraṇī sarvapramātṝṇāṃ sa jāgaraḥ || 17 ||
sṛṣṭirjāgaraḥ iti tatsṛṣṭiviṣayaḥ pramātā vyāmohahetubhūta-
nidrāprakṣayayogitvena jāgartīti yata ucyate, tatastāvatpramātṛtvaṃ
jāgradavastheti yojyam | pramātṛtvasya hi prameyabhedakṛtā etāḥ pañca
avasthā āgameṣu uktāḥ | pūrvavat itivṛttyā svapnasvarūpatvamatidiṣṭa-
miti vivṛṇoti jāgare'pi iti | ata eva āgameṣu avasthānāmapi
anyonyānupraveśo bahuśākha uktaḥ || 17 ||
ūrdhvamupādeyamiti vaktuṃ tisro heyatvena āha
heyā trayīyaṃ prāṇādeḥ prādhānyātkartṛtāguṇe |
taddhānopacayaprāyasukhaduḥkhādiyogataḥ || 18 ||
kartṛtātmani apradhānīkṛte prāṇādestadapekṣayā prādhānyena
hetunā tasya svātantryabhagasya upacayabaloditasukhaduḥkhaviṣayahānā-
dānādipariśramāntaraistrayīmapi daśāṃ mumukṣurheyatvena
abhimanyate iti sūtrārthaḥ | tamavatārayati etāsāmapi iti
pañcānāmapīti
(page 341)
yāvat prastauti iti sādhāraṇyoktyā upādeyatāṃ gamyamānāmapi
nirdiśati | yat vakṣyati sāmarthyādapariśiṣṭa iti | prāṇo vā iti śūnyo
vetyetadapekṣo vāśabdaḥ | nanu yadi ātmanā svātantryameva, tadevaca
udriktaṃ, tarhi kā tasya guṇatā yena uktaṃ sūtre kartṛtāguṇe
ityāśaṅkya āha viśuddhaṃ yattat iti | tacchabdena adhunā
saṃsāriṇāṃ tadaviṣaya eveti sūcayati āropyamāṇasyāpi iti
krīḍāyāmapi dārakamadhye rājavadasyeti bhāvaḥ | tāvatyā iti
mātrayā | ata eva bhaṭṭaśrīnārāyaṇaḥ
trailokye'pyatra yo yāvānānandaḥ kaścidīkṣyate |
sa binduryasya-------------------------------------------------|| (sta. ci. 61)
iti | pratipattiviveke ca sarvatra laukikaśāstrīyakartavyaviṣaye antarbhaktyā-
nandaśraddhānuvedho darśitaḥ, anyathā naiyāyikoktabodhādikakartavya-
rūpatāyāmeva na āroha iti |
tayā śūnyaṃ bhavet puṃsāṃ śāstraṃ śāsanamātrakṛt |
ityanena taddhāna ityādi sautraṃ vyācaṣṭe, ādipadaṃ tu sarvathā tu
ityanena | vakṣyate
sattānandaḥ---------------------------| (4|1|6)
itisūtre | turyādi iti ādigrahaṇāt tadatītatāmapi svīkaroti | uktam iti
sūtravṛttyoḥ | samāveśe hi dehaprāṇādeḥ prādhānyābhāvāt
tanmahimopanatakṣutpariśramādiduḥkhānudaye
ācchādayedbubhukṣām---------------------------| (spa. 4|8)
itinyāyena tatpraśamajaṃ tṛptiviśrāntirūpaṃ manāgahantātmakanaira-
pekṣyasvātantryānandakaṇarūpaṃ sukhamapi ceti paramānandamayataiva |
agre ca iti
(page 342)
sādhāraṇo'nyathācaiśaḥ sargaḥ---------------------------| (4|1|11)
iti prakaraṇe || 18 ||
nanu prāṇādeḥ pradhānatvaṃ heyatāyā nidānaṃ, sāca traya eva
uktā, na tadūrdhva iti tatra tat nāstīti syāt; tataśca samāviṣṭasya dehapāt
eva, naca vyutthānaṃ syādityāśayena prāṇādivibhāgaṃ kartuṃ yat
sūtradvayaṃ, tataḥ prathamaṃ tāvat trayīvṛttāntākhyānamāha
prāṇāpānamayaḥ prāṇaḥ pratyekaṃ suptajāgratoḥ |
tacchedātmā samānākhyaḥ sauṣupte viṣuvatsviva || 19 ||
prāṇa iti prāṇanākhyā yā asāvāntaravāyusañcaritā cidvṛttirjī-
vanamiti uktā, sā sāmānyaparispandarūpā dehāderjaḍasya ajāḍyameva
āpādayantī ahamitisvātantryāropatvena vikalparūpaparāmarśamayī; saiva
prāṇādiviśeṣaspandātmanā pañcadhā bhavati | tatra kiñcit tyajantī,
kvacit patantī krameṇa praśvāsaniḥśvāsātmanā prāṇāpānarūpā
bhavati | sāca ubhayī api jāgrati sphuṭaiva dehāt viṣaye, tato'pi
dehasmṛtyādāvābhyantara eva vedye viśramaṇāt | supte'pi svapne sā
astyeva pareṇa svapataḥ prāṇapraveśanirgamayorupalambhāt svayamapi
vedyasaṃpātopalabdheḥ | tena prāṇāpānaviśeṣadvayapradhānā
prāṇanā jāgratsvapnayoḥ, suṣṭhu suptasya tu yat pramātuḥ padaṃ, tatra
dvividhe'pi prāṇāpānasadbhāve'pi nirindriyahṛtpradeśaviśrāntireva
mukhyaṃ suṣuptarūpamiti | tatra prāṇāpānayoryaḥ kaṃcit kālaṃ bhedo
viśrāntistadātmā sakalarasādivargasya urdhvādharatiryakṣu
samānīkaraṇavyāpārato'ta eva hṛdayakamalaṃ
vikāsayannaśitapītajaraṇakārī
dinarātrirūpaprāṇāpānasāmyavicchedātmakatvāt viṣuvattulyaḥ
samāno nāma viśeṣaḥ, tanmayī sā prāṇanakriyeti paśuvargaḥ
pralayākalāntaḥ, tacchedātmā yaḥ samānastasmin
(page 343)
viśeṣarūpe ā samantāt prādhānyena khyānaṃ prakhyā yasya; saivaca
tadānīṃ saṃjñā yasya prāṇasya, sa tādṛk sauṣupta iti sambandhaḥ |
viṣuṃ vyāptimarhatīti tadarham (pā. sū. 5|1|117) iti vatiḥ | upamāne
vaterevaca avyayatvaṃ svābhāvikaṃ
taveme lokāḥ pradiśo diśaśca parāvato nivata udvataśca |
(tai. brā. 2|8|1|3)
iti darśanāditi kecit | yadāha parāśaraḥ
vyāptiyoge hi kālāṃśe tadyogādviṣuvaddinam |
iti |
sāmyaṃ vaiṣamyajanakaṃ viṣuvat santataṃ smṛtam |
iti tu śrīkālapādāyām | sūtre śatari muhurmuhurevamiti kathitam |
viśeṣaṃ dinarātritadūnādhikatvalakṣaṇaṃ viṣamatātmakamavirataṃ
suvati prerayatīti vā viṣuvat sandhyā api | madhye madhye samānena
vyavadhānaṃ yat suṣuptasya, idameva pradhānatayā
prāṇāpānarūpatāṃ satīmapi adhaspadīkurvadiva suṣuptarūpamiti
sūtrārthaḥ | tamavatārayati idānīm ityādinā | vibhajan iti
avicchinnavyāpāratāṃ darśayan dvitīyaślokavyāpāramapi spṛśati | sa ca
iti yatra pūrvaṃ
------------prāṇe'hantā---------------------------| (3|2|14)
iti jīvanarūpatā uktā | ātmabhūtaḥ iti prāṇātmā iti vṛttau
karmadhārayo'yamiti yāvat | nanu iti pratyekam ityasya
vyavacchedyamuktam | tatsahabhāvinī iti anyathāhi jīvanaṃ vicchidyate |
anayoḥ iti prāṇo'vabhāsanena dehādi riktīkurvanneva viṣayaṃ
prakāśayan sūrya iti tatkālo dinaṃ, apāno vimarśanena
antarviśrāntyānandadāyī dehādipramātṛbhāvamāpyāyayatīti
candrastatkālo niśeti pramātrapekṣāpradhānatayā evaṃ vibhavajyate,
(page 344)
prameyāpekṣayā vaiparītyena api | ata eva āha arthānāṃ sarge'pi asau
prāṇasya pravṛttiḥ pramātuḥ pralaya eva iti | bahiḥ praśamasthānaṃ
viṣayo dvādaśāntaśca, antastu ahamiti hṛtsadanaṃ ca | pramātuḥ
punarbhāvātmatayā sṛṣṭireveti sambandhaḥ | etāvataiva iti
bhāvātmatvabhāgāpekṣāmātreṇetyarthaḥ | tadāha nanu iti | jāgrataṃ
vyākhyāya svapnaṃ sūtre yatnapratipādyatvāt prathamoktamapi
jāgraddṛśaiva vyākhyeyo'yamityāśayena paścāt vyācaṣṭe bhedena iti |
atha tacchedātmā iti vyākhyāsyan jāgarādāvapi na na asti samāna iti
vadan sarvatra sarvasaṃbhave'pi pradhānatākṛto vibhāga iti vyācaṣṭe
bahiḥ iti | tuḥ pūrvato viśeṣadyotakaḥ | dvayoḥ ityetadeva sphuṭīkṛtaṃ
bahirantaḥ iti viṣaye dvādaśāntapatite pramātari ca hṛdayabhūmigate yau
viśrāntirūpau kṣaṇau, tayoḥ | vakṣyamāṇa iti tadānīmeva vivṛtau
pralayatvam iti | grāhyagrāhakayorapi iti sarvapralayo'sāvityarthaḥ |
idānīṃ tacchedātmā ityādi vivṛṇoti yadā tu iti | nyūnādhikatayā
nāntarīyakastāṃ vinā na bhavati yaḥ, so'vaśyaṃ yatra bhavati
pravṛttinivṛttikrame tasya abhāvādityenena viṣuvaddrūpatāmāsūtrayati |
chedaḥ sāmyena vyākhyāyate ityatra upapattiṃ ghaṭayati prāṇa iti |
jāgarasvapnayoḥ kṣaṇamātrarūpe'ntarāle | anyadā iti
mūrcchāgāḍhanidrādiṣu cirakālaṃ tayoranullasanam,
ubhayorvicchedameva sāmyamiti bījatāgamanaṃ
vaiṣamyātmakollāsanivṛttiriti yāvat | anvartha iti samaṃ kṛtvā ā
nijavyāpāraviṣayamaniti prāṇitīti hi samānaḥ | prāṇanaṃ ca tatra
sūkṣmavṛttyā praśāntāṅgārajvalanavat sthitameva |
ṣaṭtriṃśadaṅgulaścāraḥ---------------------------|
(page 345)
ityādidiśā tu dīrghaprasaraṇātmanā yā prāṇāpānarūpatā, sā
vicchinneti ucyate; sūkṣmā tu astyeva | chedaḥ sāmyam iti danturamiva
paśyannanyathā vivṛṇoti athavā iti | nanu sūtre nyūnatādi na
śrūtameva, tat sarvanāmnā kathamāmṛśyate | atra āha rātrindiva ityādi
| prāṇāpānau rātrindivātmānau sūtre tāvat nirdiṣṭau | tau ca
pravṛttinivṛttirūpau, naca samatulādhṛtau bhavataḥ, apitu avaśyaṃ tatra
nyūnādhikabhāvena vicitreṇa bhavitavyam, tataḥ so'vyabhicārī
dharmastadantargataḥ sarvanāmnā nirdiṣṭa iti bhāvaḥ | vivṛtaśca iti
nirodhe viccheda ti hi yuktā paryāyatā | ata eva pañcamīnirdeśāt
tacchedāt samānākhya itipāṭhaṃ kecidāhuḥ | atra vṛttimapi
sākṣiṇīmāhuḥ sa ca iti | nanu pūrvavyākhyāne sāmyeti saṃjñāyāṃ
nimittatvena uktam, sāmye hetuḥ nirodhāt iti; adhunā tu etadeva
saṃjñāyāṃ hetūkṛtam, sāmya iti tu kathaṃ neyam | itthamityāha tatra
ca iti bījabhūmau yat sāmyaṃ
prāṇāpānayorlokaprasiddhabāhyarātrindivayoriva, tat
hetvantarānuktāvapi lokaprasiddhimeva apekṣya tatra nirodhe nimittabhāvena
saptamīdyotitena āśritam | yuktaṃ ca etat yataḥ pūrvanirdiṣṭaṃ tat, nimittī
tu nirodhaḥ paścāt nirdiṣṭaḥ; nimittakṛtā ca saṃjñā gārgyo'smi
gotreṇetivat | tadāca iti prāṇāpānasāmyakṛte nyūnādhikatānirodhe
kālādhikārāgamaprasiddhā viṣuvatsaṃjñā | laukikatadrūpatulyatvena
tadeva darśayati tadāpi iti laukike meṣatulāviṣuvaddvaye prasiddho
nyūnādhikabhāvaḥ prasariṣyate | nanu sakalameva dinaṃ rātrirvā
viṣuvaditi loke prasiddham, na kṣaṇamātram | satyaṃ, prasiddhistu iyaṃ
tatkṣaṇānugṛhītatvena tatpravāhapatitatvādupacāra iti darśayati
tadānīṃ tu na ityādi |
(page 346)
na kevalaṃ viṣuvati evam, anyatra api dṛṣṭamevamityāha saṅkrāntau ca
iti | rāśeryat rāśyantaracaraṇaṃ sūryasya, tat bodharūpasya prakāśasya
vedyāt vedyāntaragamane iva
ekacintāprasaktasya---------------------------| (spa. kā. 41)
iti
ubhayorbhāvayorjñānaṃ jñātvā mādhyam-------| (vi. bhai. 61)
iti
bhāve tyakte niruddhā cit---------------------------| (vi. bhai. 62)
itiśāstroktanyāyena svātmaviśrāntirūpaṃ paraṃ puṇyam | yaducyate
ayaṃ sa paramo dharmo yadyogenātmadarśanam |
iti | tatra kṣaṇamātrarūpe'pi
------------------------daśa pūrvāndaśāparān |
itinyāyena ubhayato dvātriṃśaddhaṭikaḥ puṇyaḥ kāla iti kecana
pratipannāḥ, pare tu ubhayataḥ ṣaṣṭighaṭika iti | tadvat viṣuvati apīti
tātparyam | nanu apavedye suṣupte grāhyābhāvāt tadanusāreṇa
prasaraṇādyabhāvāt bhavatu samānarūpatā, savedye tu sā
kathamityāśaṅkya āha suṣupta ityādi | atra pratijñāte hetumāha
cakṣurādi ityādinā | etaduktaṃ bhavati-grāhakāt vicchinnaṃ
yadavabhāti, tatra avaśyaṃ prāṇasya prasaraṇena bhavitavyam, natu
vedyamātre | sukhādi ca grāhakādavicchinnamiva bhavati | grāhakasya hi
api tvātmabalasparśāt---------------------------| (spa. kā. 8)
itinyāyena svaprakāśataiva, kastatra prasaraṇāvakāśa iva | nanu svapne
cakṣurādivyāpāro nāstyeva | atra āha svapne'pi iti | yadyapi manasā
kevalena tadarthadarśanaṃ, tathāpi tat manobalenaiva cakṣurādikṛtatvena api
sthāpitam | evaṃhi manasā utthāpitaṃ cakṣuṣā api
(page 347)
paśyāmi sati api manovyāpāre iti sā bhrāntiriti tu anyadetat grāhako'pi
ityādi siddhāntavādī svayameva yatpūrvapakṣavādino hṛdaye sthitaṃ, tat
kathayati, vastudṛṣṭyā na etat mama bādhakamityāśayena tāmeva
darśayati yadica ityādinā | māyīyagrāhake'pi iti
vedyagrāhakībhūte'vabhāsamāne | na caivam iti na atra pramāṇavṛttiḥ
saṃvedyate tasyāsturyatadatītadaśāyāṃ sarvathaiva vigalanāt | yadūce
yatroparamate prāṇo hyanirodhāt svabhāvataḥ |
sā brahmaniṣṭhā turyātmā------------------------||
iti | nanu tasyāṃ māyīyaṃ grāhakamastītyāśaṅkya āha anyathā iti
māyīyagrāhakābhāve parasaṃvittattve yā yuk ekatā, tayā saha vartate
yastasya bhāvaḥ sāyujyam | prāṇaśūnyāderapi grāhakībhāvābhāvāt
grāhyabhāvaikarasaireva vāyuśūnyādibhiḥ sāyujyaṃ
prakāśamānatvācca paramārthacidrūpeṇa,-iti punaryadidaṃ
vividhamutthānaṃ śarīraceṣṭāparyantaṃ, tat na syāt taddaśāpannasya
yogino yadi māyīyo na syāt tadā grāhakaḥ | asti ca etat, tataḥ so'pi asti;
naca tatra prāṇavṛtteḥ saṃbhava iti vyatiriktasaṃmate vedyate'syā ullāso,
na vedyamātre; sukhādi ca na vyatiriktamiti | tadāha sukhādi ca iti | nca
bāhyāmātreṇa evam, apitu grāhakatādātmyāditi darśayati tathāhi iti |
nanu tadā api sukhādi smaryamāṇaṃ yathānubhavameva
grāhakanirdiṣṭaṃ smartavyam, naca grāhake
prāṇāpānavyapekṣetyāśaṅkya āha ātmāpi hi iti | etaduktaṃ bhavati-
svasaṃvedanabhāgastāvat nityānastamitaḥ |
natvevaṃ smaryamāṇatvam------------------------| (spa. kā. 13)
itinyāyena smaryamāṇārhaḥ vikalpitastu tathā syāt |
vikalpanapūrvakatāmeva
(page 348)
smaraṇasya abhidhātumadhunā eva vakṣyati vikalpyamāne smaryamāṇa
iti | vikalpane ca ātmā api buddhibhūmipatitaḥ pṛthak sṛṣṭa eva
vedyastādṛśamevaca sukhādi,-iti pṛthagasya smaraṇaṃ
vikalpanapūrvatvāt yathānubhavameveti | tadātmano
grāhyībhāvanāyāṃ bhavati eva prāṇaprasaropayogaḥ, grāhakatāyāṃ
tu ekaghanāyāṃ na eṣa krama ityāha tataḥ iti prāṇamayoparohāt yadyapi
vedyo vastutaḥ, tathāpi grāhakībhāvabhūmikārūḍho na tathā;
tathātve'navasthā bhinne vedye grāhakāntarasya api
grāhakāntarāpekṣaṇādityādiḥ | ata eva iti yato na grāhakāpekṣā
grāhakatāyāṃ, tataḥ | śarīramapi iti sphuṭo yasya vedyabhāva iti apiḥ |
āntarasparśarūpam iti netranimīlanādāvapi
sthūlo'hamityādipratyayāt | ayam iti grāhakāntarāpekṣaṃ
spandagranthamabhagnaṃ paṭhan
yataḥ karaṇavargo'yam---------------------------| (kā. 6)
ityādi samagrakaraṇārthaṃ smārayati | nanu evaṃ cet dehasya
cetanarūpāveśaḥ, tarhi pūrnaḥ svātantryalābhaḥ kasmāt na
bhavatītyāśaṅkya āha śarīragatarūpādīnām iti | idantāyāḥ iti
pañcamī hetau | ahamityekarasena anuvedhe tu yadā idantā ācchāditā
bhavati bhāvanāsātmyādīśvarasadāśivasaṃvidi iva turyadaśāyāṃ
rasaviddhatāmrakanakanyāyena, yadāvā sarvathaiva pradhvaṃsitā
vidrāvitā vā bhavati turyātītadaśāyāṃ śāktasaṃvidi iva
tannijarūpasamyagviddhakanakarūpatātyantajaraṇāpāditatatsaṃskāra-
vaśapītalatāvaśeṣavidrutarasanyāyena; tadā pūrṇasvātantryollāsa eva
deha eva sati api niḥśeṣavibhūtilābhāt sadāśivādiśarīravat | evaṃ
prasaṅgāduktvā prakṛtameva sukhādiprameyasya svasaṃvedanakāle
prasarānapekṣatvamanubadhnāti manasāmapi ca iti | evaṃ
sthūlaprasaraṇasvabhāvaḥ
(page 349)
saṃvedanapūrvakaḥ prāṇaprasaraḥ savedye'pi nāstīti uktam,
abuddhipūrvakastu īśvarecchākṛto bhastrādhmānatulyaḥ so'pavedye'pi
asti | yaditu śāntāṅgārajvalananyāyena antarapi sūkṣmaspando vicāryate,
tadā astu prāṇāpānayogaḥ sūkṣmaḥ; saivatu samānateti dṛḍhametadeva |
tadeva pakṣāntareṇa darśayati athavā iti || 19 ||
evaṃ sarvatra pramātṛviṣaye'vasthātraye prāṇāditrayasya
prādhānyamuktam, taddṛḍhatāvaśena evahi sati api
pratikṣaṇamanekavedyadehatve bhāvabhūtaśarīravibhāgo
bhaṭṭaśrīkallaṭādibhiḥ śrīśivasūtre
prāṇākhyanimittadārḍhyam---------------------------|
ityatra uktaḥ | adhunā lokottarapramātṛviṣaye daśādvaye
udānavyānapradhānatāṃ darśayati sūtreṇa
madhyordhvagāmyudānākhyasturyago hutabhuṅmayaḥ |
vijñānākalamantreśo vyāno viśvātmakaḥ paraḥ || 20 ||
prāṇa eva hṛdayabhuvi madhyasthāne viśrāntaḥ samānatāṃ
pratipadya yadā pārśvapravāhavicchedāt tena eva ūrdhvaṃ
suṣiramārgeṇa pravahati, tadā ūrdhvamā samantādanitīti udānaḥ | saca
bhedaṃ dahannagnikalpaḥ | tata eva sa turyabhūmau | sa evaca tadānīṃ
pramāteti vijñānākalarūpāt māyordhvavartina ārabhya yat
sadāśivapramātrantaṃ, tat tasya eveti sa eva vijñānākalaśca, mantraśca
vividhaḥ, īśaśca sadāśivātmeti karmadhārayaḥ; sa eva tu samastaṃ
dehavarti tattvabhuvanādi yadā vyāpya ā samantādaniti, tadā
paramaśivasvabhāvasturyātītarūpatayā paraḥ pūrṇo vyānaḥ itīyatā
yogijñānipramātṛviṣayaṃ rūpadvayamupādeyamuktam, jñānino'pi
tatsaṃvedanalakṣaṇastadāveśātmaiva, yoginastu bahirdehāntatayā
vibhūtaye bhagavataśca | sakalā eva prasaraṇaviśramaṇayogāt
prāṇāpānarūpaṃ dvayam,
(page 350)
pralayākalā vijñānākalāḥ samānaḥ, mantrādaya udānaḥ, śivarūpatā
vyānaḥ,-ityapi darśitamiti sūtrārthaḥ | tamavatārayati udāna ityādinā |
nidarśanamudāharaṇam, vijñānākalādi viṣayaḥ
turyādilakṣaṇamūrdhvabhāktvādīti vibhāgaḥ, samānadaśāpūrvikā
iyaṃ daśeti pārśvadvaya ityādinā labhate ityantena darśayan
pūrvapūrva uttarottararūpamāpadyate iti sūcayati yadyapi iti | tataśca tau
pravāhau naṣṭāveveti kathaṃ prāṇāpānau madhye ūrdhvena
ekatāpannau pravahata iti vṛttau bhaṇitam | nahi gatireva sthitirbhavatīti
bhavati, prāṇāpānayośca kathaṃ vyatirekeṇa tiryakpravāha uktaḥ iti
ākūtam | etat pratisamādhatte tathāpi iti | pañcasvarūpatayā iti eka eva
vāyurdharmī pañca rūpāṇi pratipadyate iti nirdiṣṭamiha | tataśca
prāṇāpānaśabdena sa vāyureva ukta iti upapannā tasyaiva udānatā |
tadāha cirakāla iti tayā pravāho dharmo yukta iti vyatirekanirdeśo
nirdoṣaḥ | tadāha dharmadharmibhāvo'pi iti | uktam iti samānarūpatā,
tāvatī seti yāvat | dvandvaṃ dvaitadṛṣṭiḥ | yathā tṛtīyaṃ
cakṣuragnisvabhāvaṃ hetutrayāt, tathā so'pi,-iti sambandhaḥ | yat
vijñaptaṃ mayā
brahmādikīṭāntamanantakaṃ yallokatraye vedakacakravālam |
taddvaitadṛṣṭyaiva svavarṇamitthaṃ tadīyacakṣuryugalaṃ vyanakti ||
itthaṃ vimṛśyāhamanantaśaktiṃ viśrāntadhīrdvaitadṛśaṃ jihāsuḥ |
tvadbhaktisandarśitaśuddhamārganirargalībhāvitabhūribhāvaḥ ||
samaṃ samagrodgatavedanākhyabindusthanetrāntaraśobhamānam |
bhavantamantaḥkṛtaviśvarūpamadvaitadṛṣṭiṃ śiva saṃśrito'smi ||
yattatparaṃ dhāma yadanyadhāmavidhvaṃsanādhāyi---------|
ityādi | etadeva saṃvādayati uktaṃ ca iti sadasatī sṛṣṭisaṃhārarūpe
(page 351)
prāṇāpānadinarātrijanmamṛtyurāgadveṣādirūpe parasparāvyabhicā-
riṇī yadā dvandvarūpatāsaṅghaṭṭayogena madhyaṃ praviśatastadā
prāṇārkāpānacandrayorbhoktabhogyabhāvena
anyonyasaṅgharṣātmakamelanāt jhagiti udgata urdhvavāhī yo hutāśanaḥ
sarvasya arpitasya idantāpadapatitasya bhogyagramasya grasitā, yadāgamaḥ
śucirnāmāgnirudbhūtaḥ saṅgharṣāt somasūryayoḥ |
madhyanāḍīmadhyasaṃsthabindusūtrarucitrayā ?||
iti, etadudānasya paramaṃ pradhānaṃ rūpaṃ brāhmaṇā brahmāṇi
vyānamaye vakṣyamāṇe viśrāntibhājo vidustadārohe
tadudānabhūmikāyāḥ sopānakalpatvāt | ata eva
māyāmaladāhaprādhānyena advaitapradhānatāyāṃ
viśeṣavaiṣṇavādyāgameṣu viṣṇuviriñcāderapi
vīreśvaratodaye bhinnaprameyaprasaraḥ |
iti uktapūrvarūpaparākriyayā tṛtīyanayanasya darśitameva unmīlanamiti
alam | asyāṃ daśāyāṃ vijñānākalā vyavasthitāḥ,-iti sambandhaḥ | te
ca pūrvameva uktāḥ | nanu iyaṃ nirmalā daśā, tasyāṃ te
kathamityāśaṅkya āha yato'tra daśāyāṃ śuddhirasti maladvayasya
mūlata eva abhāvāt, āṇavamalasya api anātmani puryaṣṭakādau jaḍe
ātmabhāvābhimānaḥ,-ityevaṃbhūtasya nivṛtterbodha eva
ātmatvābhimānāt; natu aśuddhirūpo viparyayaḥ, vijñānākalānāṃ ca
etadrūpamityato hetorasyāṃ daśāyāṃ te'vasthitāḥ | nanu evamāgame
teṣāṃ bahuśākhaḥ suṣuptāvasthāyogaḥ | yaduktam
akalau dau parijñeyau samyak svapnasuṣuptayoḥ | (mā. vi. 2|28)
iti,
trayodaśātmake bhede svarūpamakalāvubhau |
pralayākalabhede'pi svaṃ vijñānākalābubhau | (mā. vi. 2|30)
(page 352)
iti, tat virudhyate | netyāha teṣāṃ ca iti | ihatu saṃsārāduttitīrṣataḥ sā
eva upādeyā prathamā avasthā yā bhagavatsvarūpāpekṣayā heyatamā
adhamasya prathamaṃ prabubhūṣata iva
āpatitasenāpatitvaparitrāṇaprakārasadṛśī daśeti, tatasturyatvena
gaṇanamiti āśayaḥ | mantreśvarā apica iti mantreśaśabdo vyākhyāyate
| asyāmeva iti turyāyām | yadyapica iti tataśca pūrṇarūpalābhāt
turyātītatā yukteti yāvat | mantraśabdāt pṛthageva īśaśabda ityevaṃ
vyācaṣṭe yadivā iti | anunmīlitavimarśāḥ ityetat mantreṣu
dṛṣṭāntābhiprāyeṇa punaranūditam | tatraiva iti turyadaśāyām | tathā
īśvaro'pi turye'vasthānaṃ yasya turyāvastha eveti sambandhaḥ | nanu
bahavasta uktāḥ | āha tadā na jānāti iti | īśvaraścāsau iti atra
ekatvaṃ nirvivādamitibhāvaḥ | karmadhārayaṃ
jātivyaktyorekatābhiprāyeṇa samarthayate tasyāśca ityādinā | nanu atra
vyākhyāne mantreśvarāḥ kena saṅgṛhītāḥ | mantrapadena
tajjātīyatvādīśapadena samānavācyatākṛtena tantranyāyeneti darśayati
athavā iti | tāstāḥ iti | savedyāpavedyādirūpatayā malatānavaṃ yathā
prakṛṣyamāṇaṃ vividhabhūmikodbhāvanaṃ karoti, tathā kartṛtā api
krameṇa prakṛṣyamāṇetyarthaḥ | īśvaraśaktyāveśāt iti
ahamitipramātṛśaktyāveśāt, pramātṛviśeṣarūpatā samalā nirmalā
kartṛtātiśayavatī ca tasyaiva yukteti yāvat | vyāno'pi iti vyāno
viśvātmakaḥ paraḥ | ityatra | vivṛtam iti vṛttau | pūrvam iti
sūtravṛttibhyām | vyāna iti vyācaṣṭe turyātītapade tu iti
pravahaṇavyāpārāsaṃsparśanahetuḥ, deśakālabhedāpekṣaṃ gamanaṃ
pravahaṇaṃ, deśakālāvapica atra ahantaikamātrasārajātau; natu kathañcit
(page 353)
bhinnāviti | viśvātmakaḥ ityanena śabdena kvacidīśvara uktaḥ, ihatu śiva
eveti darśayati yadyapica iti | prathamavyākhyāne mantreśapadamekamiti
cetasi nidhāya āha athavā iti | prathama iti ayaṃ hi pūrṇatāyāḥ
prārambho vijñānākala iva nirmalatāyāḥ | pralayākale
māyākhyamalābhāve'pi na nirmalatā kārmamalayogena tadabhāvasya
anātyantikatvāt | asya iti īśvarasya vedyarūpatāparityāgena iti |
krameṇa saṃvedanaṃ vedyākāratāmavabhāsapradhānyena
svīkurvāṇaṃ tadākārasaukṣmyāt bindvardhendubhūmī pratipadya
taddhvaṃsatamorūpatayā nirodhitvādavabhāsabhāge nyakkṛte
vimarśabhāgasvīkāre śabdanabhāgaviśrāntyā
prāṇapathāvalambikramasaukṣmyāt nādanādāntarūpatāmārohati,
tato'pi pravāhātmakavāyurūpatāprakṣaye saṅkocatyāgatāratamyena
śaktivyāpinīsamanaskonmanaskabhāvaṃ pratipadyate, parataḥ
śuddhasvabhāvonmīlane śuddhātmatayā paramaśivatāmiti | āstāmetat |
tadeva āha prāṇaśaktiḥ ityādi parameśvarādhiṣṭhitā
parameśvaronmeṣamātrarūpā cetyarthaḥ | kalpaśabdena iti vṛttigatena |
kalpaśabdaḥ svabhāvavācī | tathāhi parameśvaraniḥśvasitarūpaḥ
samasto'yaṃ prameyapramātṛvargaḥ | tatra uktaṃ
bhūtatattvābhidhānānāṃ yo'dhiṣṭheyaḥ sa ucyate |
piṇḍastha iti taṃ prāhuḥ padasthamaparaṃ viduḥ ||
mantrāstatpatayaḥ seśā rūpasthamiti kīrtyate |
rūpātītā parā śaktiḥ savyāpārāpyanāmayā ||
niṣprapañco nirābhāsaḥ śuddhaḥ svātmanyavasthitaḥ |
sarvātītaḥ śivo jñeyo yaṃ viditvā vimucyate || (mā. vi. 2|42)
(page 354)
iti | evaṃ parameśvarābhiprāyeṇa vyākhyāya asmadādyabhiprāyeṇa
vyācaṣṭe yogināṃ tu iti | tadapekṣayā iti prāṇādigrāhakāpekṣayā,
yuktirābhāsasaṃyojanaviyojanaprakārasahasrābhāsaparāmarśaḥ, tayā
pratipāditāyāṃ asau iti āgamārthasāraḥ bahu vitatya iti vitatya vipulaṃ
na vihita ityarthaḥ,-iti śivam || 20 ||
iti śrīmāheśvaraśrīmadācāryābhinavaguptapādaviracitāyāmīśvara-
pratyabhijñāvivṛtivimarśinyāmāgadhikāre pramātṛtattva-
vimarśo dvitīyaḥ || 2 ||
samāptaśca ayamāgamārthasaṃgrahādhikāraḥ || 3 ||
vol M00022 · chunkV3-M-agama-dvitiyo-close-k12-20 · lines via source.start/end
**The states of the bound knower, and the way to the fourth**
The knower, at bottom, is nothing other than the free conscious agent — his agency, his awareness, and
his consciousness-self are primary. But the bound knower does not live in that freedom. He lives in a
round of states — waking, dream, and deep sleep — which are the very texture of his bondage. To
understand these states, and which of them lead him to his true nature, is the concern of this closing
part of the vimarśa.
At the lowest extreme is the state of the void. In the emptiness — where the intellect and the rest are
absent — the "I-ness" and the "agent-ness" are only words. This is the dissolved knower, the
pralayākala, absorbed in the void, with only the barest trace of an "I." His is a sleep without even a
dream.
Above that, the vital breath (prāṇa) stirs: it is the inner operation that stimulates the senses, the
life that links the self to the organs. And with the breath come the three great states. Deep sleep
(suṣupta) is like dissolution — a resting in the mere void or in the breath, where consciousness is put
to sleep by māyā and not awakened even by the limited agency (kalā) or the limited knowledge (vidyā).
It has two grades: with the known (the vidyākalā, still touched by the māyā-stain) and without the
known (the pralayākala, free of the stain). Its many forms — sleep from fatigue, fainting from shock,
intoxication and madness from wine, and even samādhi, the sleep of the yogin won by effort — are all
species of this one deep-sleep state.
The dream (svapna) is different. In the dream the senses are fixed and still, yet one sees the beloved
and reaches out to touch her. Here only the mind is active, drawing on the prior creation, and making a
clear, vivid world of its own — a momentary creation of the Lord within the dreamer. But in its
sense-object part the dream shares the common world; and the moment we wake, the dream's clarity is
refuted. So the dream is the mind's own making, a clear-appearance that the waking refutes.
The waking state (jāgrat) is the common creation — the firm, external world shared by all the knowers.
The waking knower is one who has shaken off the delusion-causing sleep. And yet, even here, the dream-
form persists within the waking: the five states interpenetrate, each containing traces of the others.
It is the difference of the known, Abhinavagupta notes, that spins out these many states of the one
knower-ness.
Now the crucial point. These three states — waking, dream, deep sleep — are to be *abandoned* by the
seeker of liberation. For they are bound up with the vital breaths, with the primary-ness of the
prāṇa in the agent, and with the rise and fall of pleasure and pain. The seeker, seeing this, regards
the whole threefold round as the sphere to be left behind. The breath and the out-breath (prāṇa and
apāna) run through waking and sleep; the udāna goes upward through the middle; but beyond them all is
the fourth — the turya — the state that goes beyond the three, of the fire-form, the pure consciousness
that is the goal. It is into this fourth that the recognition leads the bound knower, out of the round
of the three, into the freedom that was always his own.
With this, the dvitīyo vimarśa of the āgamādhikāra — the analysis of the knowers, the stains, and the
states — comes to its close. The bound soul has been fully mapped: its stains, its grades, its states,
and its breaths. And the way out has been shown: through the recognition, from the three abandoned
states to the fourth, the fire-form, the free consciousness-self.
---